STK’larda Başkan Olmak Meslek mi?
Abhaz yapılamasındaki başkanlarımızdan Hasan Konca, Oral Kobaş ve İlhan Kıymet’in ortak noktası başkanlıklarını yaptıkları derneklerinin “bina, tesis vs” gibi başladıkları işi sonuçlandırmak. Hasan Başkan 25 yıl süre ile derneğin bu anlamdaki ihtiyacını halletmiş durumda.
STK’larda Başkan Olmak Meslek mi?
Türkiye'de Sivil Toplum Örgütü (STK) yöneticiliklerini uzun yıllardır aynı kişiler yürütüyor. Kimi uzmanlara göre uzun süreli liderlik, yeniliklerin önünü tıkayabileceği gibi kimilerine göre de kurumların işleyişinde bir süreklilik sağlıyor. Deniliyor. İnternet ortamında araştırdığımda 10 ila 50 yıl aralığında STK’ların başında aynı kimliklerin olduğunu gördüm. Türkiye Emekliler Derneği (TÜED) Başkanı Kazım Ergün 24 yıl, Türk-İş Genel Başkanı 10 Yıl, Hak-İş Genel Başkanı 14 Yıl, TOBB Başkanı, İstanbul Erkek Berberler Odası Başkanı 23’er yıl, 26 yıl, 35 yıl görev yapanlar var. Rekor İstanbul Oto Sanatkârları Esnaf Odası eski başkanı merhum Nazmi Akbacı 48 yıl görevde kalmış.
Abhaz yapılanmasında Sakarya, İstanbul, Düzce ve İnegöl Derneklerimiz Amiral derneklerimizden olduğu gibi Bursa, Eskişehir, Kocaeli, Bilecik gibi Bayrak derneklerimiz var. Kira problemi olan derneklerimizde yöneticilik yapan arkadaşlarımız gerçekten çok yoruluyorlar. Oralarda görev alan kardeşlerimiz bir dönem bilemedin iki dönem görevde kalıp ayrılıyorlar. Abhaz Haber olarak derneklerin hafızasını kayıt altına alan HAFIZA serisini kayıt altına almak için youtube üzerinden bir program dizisi çalışmalarına başladı. Bizzat editörlüğünü ve Necdet Akoğlu ile birlikte sunuculuğunu üstlendiğim Abhaz Haber Youtube Kanalı üzerinden takip edebilir, abone olabilirsiniz. https://www.youtube.com/@abhazhaber
Abhaz yapılamasındaki başkanlarımızdan Hasan Konca, Oral Kobaş ve İlhan Kıymet’in ortak noktası başkanlıklarını yaptıkları derneklerinin “bina, tesis vs” gibi başladıkları işi sonuçlandırmak. Hasan Başkan 25 yıl süre ile derneğin bu anlamdaki ihtiyacını halletmiş durumda. Kesıpha Elif Anıtı önümüzde dağ gibi duruyor. İlhan Başkan da arsası derneğe ait arazi üzerinde bir şeyler yapmak için çaba sarf ediyor. İnşallah çözüme ulaşacak. Halkın katkısı ile Oral Başkanın önderlik ettiği muhteşem bina mülkiyeti başkasına ait bir arazi üzerine inşa edilmiş olması inşallah bir sıkıntı yaratmaz.
Bazı meslek yapılanmalarında görev yapan başkanlar “Huzur Hakkı” adı ile maaş alıyorlar. Köy, Şehir, Hemşeri gibi Kültür ve Dayanışma Derneklerinde görev alan yöneticiler bırakın maaş almayı, ceplerinden vererek yapıyı ayakta tutmaya çalışıyorlar. Dernek Tüzükleri incelendiğinde 2 veya 3 yıl ara ile Genel Kurul yaparlar. 2 yılda bir Genel Kurul yapan bir STK’nın yönetimine tüzükte aykırı bir hüküm yoksa aynı kişi yeniden görev alabiliyor. Merak ediyorum Genel Kurula katılım bir önceki kuruldan daha az ise bunun sebebi beş-on yıl görevde kalıp aynı kişinin yeniden aday olması olabilir mi?
www.abhazhaber.com adresinde yayında olan Abhaz Haber imtiyaz sahibi Akhusba Atanur Aksoy kendi adı ile paylaştığı STK’larda Görev Almanın Görünmeyen Yüzü başlıklı makalesinde “Sivil toplum kuruluşları… Uzun yıllar görev yaptığım ve hala farklı bir boyutunda içinde bulunduğum, kimi için boş ve zaman kaybettiren bir uğraş, kimi için ise prestij ve unvan kazanmanın en kestirme yolu. Eğer ortaya çıkan emek maddi bir değerle ölçülemiyorsa, toplumun belli bir kesimi bunu gereksiz bir çaba olarak görür. Ancak bir başkası için STK’larda bulunmak, kişisel kariyer basamaklarının önemli bir halkasıdır. Özellikle meslek örgütleri, ticaret odaları ya da sendikalar gibi yapılar, bireye yalnızca temsil gücü değil, toplumdaki statüsünü pekiştirecek bir etiket de kazandırır. Diyen eski genel başkanımız yazısının bir bölümünde “Görev süreleri uzadıkça bazı kişiler kendilerini alternatifsiz görmeye başlar. “Ben olmazsam bu iş yürümez” düşüncesi kök salar; başka kimselerin bu yükün altından kalkamayacağına inanırlar. Kurumla kendi varlıklarını özdeşleştirdikleri için görevden ayrılmak, onlara adeta varlıklarının sona ermesi gibi gelir. Böylece kişi hem yeni insanların önünü kapatır hem de kurumun dinamizmini törpüler.” Dediği yazısını okumanızı tavsiye edebilirim.
Yazar Hakkında
Özen sanbay atsanba
Aslen Sakarya Çaybaşı Yeniköy doğumluyum. Kimliğimde doğum tarihim 1954 yazıyorsa da babam Kore’de askerlik yaptığı için benim de Kore de asker olmam ihtimali üzerine dedem Asanba Mustafa Sanbay yaşımı küçük yazdırmış.
Çok küçük yaşlarda Sakarya’dan İstanbul’a göç gittik. O yaşta bir çocuk hatırlar mı bilmiyorum ama ben hatırlıyorum. Yataklar simit Adapazarı’ndan İstanbul’a Haydarpaşa’ya göç. Sonra vapur arkasından yine tren ver elini Zeytinburnu. Sakarya’da 150 dönüm arazi, iki katlı sekiz odalı bir evi bırak Zeytınburnun da iki odalı bir gecekonduya. Sebep, Babamın Gislaved (Cızlavet) Lastik Fabrikasında işbaşı yapması. Daha sonra iş değişikliği bu kez de ver elini Üsküdar Tarih 1960. İhtilal olmuş, kardeşim olmuş ben ilkokul 2. sınıftayım. Eğitim hakkımı Üsküdar/Bağlarbaşı Cumhuriyet Lisesinden mezun olarak kullandım. Sonrası yaşam mücadelesi.1976 yılında askerliğimi bitirdiğimde 2 erkek bir kız kardeşim de olmuştu. 1997 yılında emekli oldum. Çalışmaya devam ta 2002 yılına kadar 2 firmada yönetici olarak çalıştım. 1992-97 yılları arasında kendi çapımda hatırı sayılı 3-4 tane inşaat taahhüt işleri gerçekleştirdim. Devlete vergi ödedim, benimle çalışan mesai arkadaşlarımı emekli ettim. Beş Nisan ve 99 depremini yaşadıktan sonra ne sermaye kaldı ne takat.
İstanbul Abhaz Kültür Derneği’nde Rahmetli Aşamba Mümtaz’ın başkanlığı zamanında dernek üyesi oldum. 1980 ihtilalı ile uzun süre kapalı kalan dernek üyeler arasında iletişimi de zora soktu. O tarihe kadar tek kelime bilmediğim Abhaz lisanını öğrenme gayreti içinde bugün rahmet ve saygı ile andığım Aşamba Mümtaz’ın armağan ettiği ANBAN sayesinde öğrenme heveslisi oldum. Rahmetli Mümtaz’ın armağan ettiği ANBAN annemin sıkıyönetim korkusu ile sobada imha etti. Çok üzülmüştüm. 2010 yılında Abhaz Dernekleri Federasyonu kurulunca Abhazya seyahatlerimde birkaç çeşit Anban, sevgili kardeşim Sariya Amıçba ve Oktay Chkotu’nın hazırladığı Abhazca Türkçe Konuşma Klavuzu sahibi oldum.
1992 de iki çocuk babasıydım.1996 yılında Avrasya Feribotu olayı ile Asya ve Avrupa’yı sarsan eylem ulusal kimliğimin yeniden şahlanmasına sebep oldu. 2008’e kadar Abhazya tanındı, tanınacak, İstanbul, Sakarya, Düzce, Ankara koştur koştur.
Abhazya’nın tanınması öncesi ve sonrası Abhaz Yapılanması koşturmacısı. Ver elini Türkiye. Ankara, Bolu, İnegöl, İstanbul, Düzce bir araya geldi Abhaz Dernekleri Federasyonu (Abhaz-Fed) Bu da yetmezdi. Bilecik, Bursa, Darıyeri, Eskişehir,Tokat Fındıcak, Karaelmas, Kayalar, Kocaeli, Sakarya, Samsun, Sinop, Tufanbeyli. Henüz Abhaz Dernekleri Federasyonu üyesi değil ama Yozgat Osmaniye sevincim oldu.
Abhazya Cumhuriyeti Geri Dönüş Devlet Bakanlığı/Komitesi bünyesinde çıkarılan baskısı Türkiye’de yapılan “Apsadgiıl Agueysıbjı” gazetesi çalışmaları içerisinde basın payesi verilen birkaç kişiden biri oldum. Yeter mi? Yetmez tabi. Bir müddet Abhaz Haber ve Abhaz Postası Editörlüğü. Hz. İbrahim’i ataşe atan Nemrut’a hizmet olsun diye odun taşıyan katırlar olduğu gibi ateşi söndürmek için su taşıyan karıncalar var. Artık Sakarya’dayım. İstanbul 4 yıl önce geride kaldı. Dedim ya. Bizim ki karınca misali.
0 Yorum